Ina pitschna citad en Svizra. In tegnairchasa cun ina dunna e ses figl. I na dat nagin um, i dat umens. I dat adina memia pauc daners, e tant pli pauc tenerezza.
La mamma da Lukas Bärfuss era ina dunna senza furmaziun e senza perspectivas, dentant cun in desideri da libertad che na pudeva betg vegnir stizzà. Ella vesiva l’uffant sco ina chadaina; ella n’aveva betg tschernì questa vita. Ina mamma-corv, uschia sa numnava ella sezza; ses figl è finì sin via. Ella aveva mo l’arma dals senza pussanza: la bucca nauscha. Ed en la vegliadetgna na restava ad ella nagina autra via che la migraziun da povradad en la Republica Dominicana – ord in dals pajais ils pli bainstants dal mund, nua che la vegliadetgna era per ella nunpajabla.
Il figl ha stuì emprender baud l’art da surviver a sia mamma. Oz sa dumonda el, scrivend e sa regurdond, nua che la responsabladad persunala finescha en ina vita miserabla e nua che quella d’ina entira societad cumenza.
Lukas Bärfuss, naschì il 1971 a Thun, è dramaturg, scriptur e publicist critic. Ses tocs vegnan giugads en tut il mund, ses romans èn vegnids translatads en ventg linguas. Lukas Bärfuss è commember da l’Academia tudestga per lingua e poesia e viva a Turitg. Per sias ovras è el vegnì distinguì tranter auter cun il Premi da litteratura da Berlin, il Premi svizzer dal cudesch ed il Premi Georg Büchner. Il pli recent èn cumparids «Vaters Kiste» (2022) e «Die Krume Brot» (2023).